Քըրք Քըրքորյան. Րաֆֆիի հարգանքի տուրքը

Նա Արեւմտյան Հայաստանի զավակն էր: Բայց այլ հողի անապատներում էր, աշխարհի մյուս ծայրում, որտեղ էլ կառուցեց իր կայսրությունը: Նա տիրացավ խաղատների, ֆիլմերի ստուդիաների, ավիաուղիների: Սակայն, ինչն ավելի կարեւոր էր ու մնայուն, նա գերեց մեր սրտերը եւ ոգեկոչեց մեր խիղճը: Նրա համար ոչինչ անհասանելի չէր: Ամերիկյան անապատն իրեն էր պատկանում:

Պարոնայք սպանե՛ր, հերիք է սպանել

Երեկ գիշեր հերթական ողբերգական միջադեպը գրանցվեց ԼՂՀ Պաշտպանության բանակի հարավային ուղղությամբ տեղակայված զորամասերից մեկի մարտական հենակետում: Իրեն ամրակցված ինքնաձիգից, ինչպես հաղորդել է ՊԲ մամուլի ծառայությունը, ինքն իրեն ծնոտի շրջանում հասցրած մահացու հրազենային վնասվածքից զոհվեց ժամկետային զինծառայող, 20-ամյա Էդգար Մելքոնյանը: Համենայն դեպս՝ նախնական այս վարկածն է, որպես մահվան պատճառ, շրջանառության մեջ դրել ՀՀ քննչական կոմիտեն:

Ծառուկյանը ապաքինվո՞ւմ է…

Փետրվարտասնութից ի վեր, երբ տեղի ունեցավ Գագիկ Ծառուկյանի բարոյաքաղաքական գահավիժումը, անցել է ընդամենը մեկուկես ամիս: Դա յուրօրինակ վերակենդանացման մի շրջան էր, որի ընթացքում «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության նախկին առաջնորդը, կարծես թե, վերագտնում է իրեն: Նախ` մի փոքր վախվորած ու կոտրված, սակայն հետզհետե «ապաքինման» համոզմունք ներշնչող վստահությամբ նա դուրս եկավ նորից «մարդամեջ»:

100-летие Геноцида армян и вопросы непосвященного

Армения и весь цивилизованный мир широко отметили столетнюю годовщину Геноцида армян в османской Турции. Руководство Армении и наша церковь провели огромную работу по организации и проведению мероприятий в эти два-три дня. Ни одного критического слова по этому поводу мы не услышали даже от радикально настроенных оппозиционных слоев нашего общества. Вот если бы так было и в других вопросах нашей внешней и внутренней политики. Такого единства уже десятки лет не наблюдалось. А ведь если бы было это единство в вопросах отстаивания и реализации национальных интересов, могли бы за это время стать если не процветающей, то хотя бы нормальной страной, из которой не выезжали бы в массовом порядке армяне на чужбину, тем самым, повторяя депортацию столетней давности, но без погромов и резни.

Таиланд: кризис политической системы

Гражданское движение 2013-14 годов за освобождение страны от диктата семейного клана

Манвел Саркисян

Таиланд, конституционная монархия с семидесятимиллионным населением, является типичным примером политической системы, ставшей «жертвой» скачкообразного развития экономики /О политическом устройстве Таланда см. http://www.asian.com.ua/ta/ta_26.htm/ Политические интересы зародившегося в столице и центральных провинциях среднего класса с начала XXI века вошли в противоречие с интересами сельского большинства и правящего режима. Более десяти лет в этой стране не удается укоренить стабильную политическую жизнь и стабильно работающее правительство. Военные перевороты стали символами глубокого кризиса политической системы. Такими же символами стали периодические массовые движения «желторубашечников» и «краснорубашечников», оспаривающих законность любых правительств. В конкретном же выражении, суть сложившейся ситуации сводится к борьбе столицы Бангкока против семейного клана влиятельного во всей стране бывшего премьера Таксина Чинавата.