Եկեղեցի-Կառավարություն աննախադեպ առճակատումը հրատապությամբ ստվերում է թողել մյուս բոլոր թեմաները՝ դառնալով մեր դառը ժամանակների առանցքային խոսույթը: Սուրբ Ծննդյան տոնի նախօրեին վարչապետի աթոռը զբաղեցնող անձը՝ պետական հույժ կարեւոր գործերը թողած՝ որոշեց նոր թափ հաղորդել հակաեկեղեցական իր արշավին, որին արդեն 8-րդ ամիսն է, ինչ ձեռնամուխ է եղել: Հունվարի 5-ին նա եւ իրեն աջակցող 10 տիրադավ եպիսկոպոսները վարչապետի նստավայրում ստորագրեցին հայտարարություն եւ ճանապարհային քարտեզ, որտեղ դարձյալ պնդում են Գարեգին Բ-ի հրաժարականի պահանջը: Նիկոլը ՀԱՍԵ-ի դեմ պայքարի նոր փուլ է սկսում, ինչի լիազորությունը չունի թե՛ որպես վարչապետ, թե՛ որպես հայ:
Հայտարարությունում նշվում է, որ Վեհափառ Հայրապետի հեռացման ծրագիրը չորս հիմնական քայլ է բովանդակում՝ ա/ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու «բարենորոգման օրակարգի» հանրային ներկայացում. բ/ կաթողիկոսական տեղապահի ընտրություն. գ/ Եկեղեցու Կանոնադրության ընդունում, ինչպես նաեւ Համակարգող խորհրդի ստեղծում. դ/ նոր Կաթողիկոսի ընտրություն: Փաստաթղթում ամենաուշագրավն այն է, որ Գարեգին Երկրորդը բնորոշվում է իբրեւ «եկեղեցու փաստացի պետ»: Սա Հայաստանի Մայր օրենքին հակասող ձեւակերպում է՝ մեր Սահմանադրության մեջ նման ձեւակերպում գոյություն չունի, այնտեղ գործածվող բոլորին հայտնի անվանաձեւն է՝ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս:
Դժվար թե Նիկոլ Փաշինյանն այսքանը չիմանա, բայց նրա նպատակը մարդկանց բառացի նվաստացնելն է, ցավ պատճառելը, ինչպես անում է, օրինակ, Կաթողիկոսին ավազանի անունով կոչելու եւ թիմակիցներից էլ նույնը պահանջելու դեպքում: Փաշինյանի համար օրենք, Սահմանդրություն խախտելը մեկ բաժակ ջուր խմել է: Նրա համար կարմիր գիծ ու սահման չկան: Ինքը ջանում է հասկացնել, որ ինչ ուզի՝ կանի, որովհետեւ ինքն ընտրյալ է, բացառիկ է, ի վերջո՝ Նիկոլն է: Լավ գիտի, որ եկեղեցին պետությունից անջատ է, գիտի, որ դատաիրավական համակարգի յուրացումը օրենքի կոպիտ խախտում է, որ ինքը՝ իբրեւ երկրի վարչապետ, ունի հստակ լիազորությունների որոշակի շրջանակ, որից իրավունք չունի շեղվելու, բայց… ինչեւէ:
Օրերս հայտնի դարձավ, որ վարչապետին հարող 10 եպիսկոպոսների կազմը համալրվել է մեկուկես տասնյակ քահանաներով, որոնց Նիկոլը «եղբայրական աջակցության» խոսքեր է փոխանցել՝ հուսով, որ Եկեղեցու՝ հայտարարված «բարենորոգմանը» քահանաների նոր խմբեր կմիանան. «Քահանա հայրե՛ր, նաեւ Ձեր օրհնությամբ ու ակտիվ մասնակցությամբ ՀԱՍԵ-ն կբարենորոգվի։ Կոչ եմ անում մեր բոլոր համայնքներին եւ մարզերին, մեր սիրելի ժողովրդին՝ աջակցել, քաջալերել, խրախուսել ու պաշտպանել բարենորոգմանը միացած եւ միանալ պատրաստվող բոլոր քահանաներին»,- ՖԲ-ում գրել է Փաշինյանը՝ բացեիբաց ցույց տալով, որ լուրջ գործընթաց է ծավալել ոչ միայն Եկեղեցին, այլեւ հասարակությունը պառակտելու եւ ազգը միմյանց դեմ հանելու ուղղությամբ:
Ազգակործան այս խառնակչությանը, կարծես, համապատասխան որակի քահանաներն էին պակասում եւ, խնդրեմ, նրանք էլ գտնվեցին, որոնց գալուստը Փաշինյանին ոգեւորեց, մղեց Եկեղեցու դեմ ճնշումներն ուժեղացնելու նոր մտահղացումների: Կառավարությունը շտապ ընդունեց որոշում, համաձայն որի՝ եկեղեցուն պետական եւ համայնքային հողեր այլեւս չեն փոխանցվի։ Գործադիրը լուծարեց նաեւ եկեղեցու հիմնադրած ու ՀՀ հոգեւոր կյանքը պարբերաբար լուսաբանող միակ ալիքը՝ «Շողակաթ» հեռուստաընկերությունը, էլ չասած՝ ամիսներ շարունակ կալանքի տակ ապօրինաբար պահվող բարձրաստիճան հոգեւորականների մասին։ Ի դեպ՝ Նիկոլ Փաշինյանը վերջերս չբացառեց իրավապահների մուտքը Մայր Աթոռ:
Փաշինյանից ամեն տխմար բան կարելի է սպասել: Չգիտես ինչու նրան թվում է՝ բոլորն իր պարտապաններն են: Եվ առաջին հերթին՝ եկեղեցականները, որոնք պարտավորված են լուռ ծառայել իրեն, կատարել իր ամեն մի քմահաճույք: Թերեւս՝ Սիսիանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու քահանա Տեր Պարգեւ Զեյնալյանը առաջին հոգեւորականներից էր, որը Սյունիքի մարզ այցելած Նիկոլ Փաշինյանի ձեռքը թողեց օդում՝ չողջունեց պարտված Գերագույն գլխավորին եւ ցույց տվեց եկեղեցու դուռը: Դա 2020-ի դեկտեմբերի 21-ին էր: Սիսիանի եկեղեցու հոգեւոր հովիվ Տեր Պարգեւ քահանան առաջինը դուրս եկավ Նիկոլի ու նիկոլիզմի դեմ եւ հասկացրեց, որ ՀԱՍԵ-ն նրա տեղը չէ: Տեր Պարգեւը ցայսօր կանգնած է իր խրամատում: Նա չէր սխալվում:
«Հայացք Երեւանից»