Նուրան Դավիթ Քալիս, «Լուսինը մեր արեւն է», վեպ, թարգմ.՝ Մարիամ Գուրզադյանի, 216 էջ, «ՆյուՄեգ» հրատարակչություն, 2026թ.:
Հոր մահից հետո Ալենը թողնում է դպրոցը եւ դառնում ակումբի դռնապան։ Նա երազում է փողի, Սեն Տրոպեի խնջույքների եւ Ջենովայում սեփական բար ունենալու մասին։ Նրա զարմիկն ընկնում է տհաճ պատմությունների մեջ, գաղտնի գործարքներ կնքում իր թիկունքում։
Այդժամ եղբայրությունը վերածվում է անվստահության, դավաճանության եւ բռնության։ Ալենի սիրելին՝ Ֆլոն, հեռանում է նրանից ու քաղաքից։ Ալենը մնում է մենակ՝ ասես մի զոմբի, օրվա ու գիշերվա, անցյալի ու ներկայի արանքում մնացած ստվեր։ Սակայն մի օր նրա մորեղբայրը պատմում է իրենց ընտանիքի ու նախնիների երկրում թաքցրած գանձի մասին։ Եվ Ալենը ճանապարհ է ընկնում դեպի այդ օտար հայրենիքը՝ Հայաստան։
Նուրան Դավիթ Քալիսն անպաճույճ լեզվով ու համարձակորեն պատմում է բորբոքված կարոտի, հանձնվելու եւ վերածնվելու մասին։ Նա վարպետորեն գծում է իր կերպարների հոգեբանական եւ սոցիալական դիմանկարները։ Վեպի վերնագիրը ոգեշնչված է Յան Դիլեյի եւ Moonbootica-ի համանուն երգից, ընդգծում է գրքի երաժշտական շերտը՝ հիփ-հոփի բիթերով լի։
Հուզիչ, դրամատիկ եւ ցնցող դեբյուտ է՝ վայրի ու կրքոտ, կոպիտ ու խենթ: